Media

Trendbeheer | Kees Koomen | EYEspired on RAW Art Fair & We like Art @ Art Rotterdam


Reviews / photo’s of my work @ RAW Art Fair 2014 & We Like Art @ Art Rotterdam 2014:

Trendbeheer | RAW Art Fair 2014
http://trendbeheer.com/2014/02/07/raw-art-fair-2014/

Kees Koomen | RAW Art Fair 2014
https://chmkoome.wordpress.com/2014/02/07/raw-artfair-2014/

Trendbeheer | We Like Art @ Art Rotterdam 2014
http://trendbeheer.com/2014/02/06/we-like-art-art-rotterdam-2014/

EYEspired | RAW Art Fair 2014
http://eyespired.nl/raw-art-fair-2014

Trendbeheer 2

Birgit Verwer EYEspiredBirgit Verwer EYESPIRED 2014

Villa La Repubblica | Over de waarheid. Birgit Verwer: Blessed beyond measure


Over de waarheid.
Birgit Verwer: Blessed beyond measure bij Livingstone Gallery, Den Haag


Birgit VERWER Bertus Pieters

“Hiertoe ben Ik geboren en hiertoe ben Ik in de wereld gekomen, opdat Ik der waarheid getuigenis geven zou. Een iegelijk, die uit de waarheid is, hoort Mijn stem.” Pilatus zeide tot Hem: “Wat is waarheid?
Johannes 18:37-38

In de huidige tentoonstelling ’Blessed beyond measure’ bij Livingstone gallery in Den Haag toont Birgit Verwer zowel een bouwwerk als meerdere objecten die met hoop, aspiraties en angsten te maken hebben. Meest prominent aanwezig en pièce de résistance is een privékapel. Die kapel is wat minder zwaar dan de gebruikelijke, er zijn namelijk geen bouwstenen maar herenonderbroeken voor de muurvlakken gebruikt. Binnen kom je geen Christus aan het kruis of moeder Maria met kind tegen, maar een bidstoel en een spiegel. De bezoeker kan dus niet bidden tot enige geïnstitutionaliseerde heiligheid, maar alleen tot het eigen evenbeeld. God schiep volgens de overlevering de mens naar zijn evenbeeld, dus, soit, daar moet iets voor te zeggen zijn. Niettemin is het kijken in een spiegel op een plek die gereserveerd lijkt voor iets heiligs, een confronterende aangelegenheid. Ëén troost is er: wat je ziet, is een spiegelbeeld van jezelf; je kunt het zien als de waarheid, maar het is dus minstens de gespiegelde waarheid.

Daar kun je je des te meer bewust van raken wanneer je in de spiegel op de rugleuning van de bidstoel leest: BLESSED BEYOND MEASURE. Kijk je onder je op de rugleuning van de echte stoel dan zie je dezelfde spreuk in spiegelbeeld staan. Op die manier wordt het spiegelbeeld dan wellicht toch meer waarheid dan de realiteit vlak onder je neus. Aan weerszijden van de spiegel schijnt elektrisch licht, om de heiligheid van het aangezicht te benadrukken of om het eigen spiegelbeeld als koopwaar aan te prijzen.

Verder is de hele kapel, zoals gezegd, omhangen met herenonderbroeken en dat maakt het geheel nog ongemakkelijker, immers, welke bescherming biedt de herenonderbroek? En wat moet je met al die gulpen om je heen? Na de mens geschapen te hebben naar zijn eigen gelijkenis, zou God, volgens de eerder genoemde overlevering, de vrouw uit een rib van de man geschapen hebben. Dat lijkt een gelegenheidspassage, want er zijn ook andere overleveringen. In ieder geval is het een waarheid die de westerse mens na vele eeuwen tot op de dag van vandaag achtervolgt. Het kan dus uitmaken of je als man of als vrouw de kapel binnentreedt. Maar in beide gevallen is één ding duidelijk: de bescherming die de onderbroeken bieden is dubieus, ze zijn in alle opzichten slap en leeg. Hun uitgezakte mannelijkheid is bovendien nogal navrant. Je bent er door omgeven wanneer je om je heen kijkt en ook wanneer je in de spiegel kijkt en een omgeving van zoveel uitgezakte mannelijkheid maakt het eigen beeld in de spiegel, omgeven door de adverterende verlichting, tot een onzeker avontuur. Van het drietal hoop, aspiratie en angst blijft misschien toch vooral de laatste over, zij het met humor gebracht.
Blessed beyond measure, je moet het maar geloven.

Geloven en waarheid in combinatie met hoop, aspiratie en angst, dat zijn rode draden in het werk van Verwer. Om die aspecten beeldend te maken, gebruikt ze de katholieke kerk, het eeuwenoude machtsinstituut en de beloftes van de markt. Waarheid is door de kerk als realiteit gepresenteerd. Waarheid is er, om in geloofd te worden, want waarheid wordt door mensen gemaakt. Waarheid is er om de realiteit naar onze ambities te manipuleren. Waarheid is er om de realiteit te vervangen. De beeldende kunst is natuurlijk ook juist de kunstvorm om de realiteit met waarheid te manipuleren. Menig kunstenaar houdt zich ermee bezig en Verwer doet dat hier in het bijzonder. Ze doet dat in principe recht in het gezicht. Haar assemblages hebben een humoristische uitstraling die direct uitnodigt en je de indruk geven zich meteen in hun betekenis aan je te openbaren.

Zo pakt ze in deze tentoonstelling flink uit met spiegels. Naast de spiegel in de kapel zijn dat vooral spiegels in openstaande koffers, kistjes en kastjes. Ze bevatten bovendien allemaal een spreuk die alleen goed te lezen is in de spiegels, als in
Blessed beyond measure.

Ze hebben het karakter van reisaltaren, draagbare altaren die derhalve op reis meegenomen kunnen worden, zodat momenten van geloof, waarheid, hoop, aspiratie en angst ver van huis maar toch vertrouwd beleefd en beleden kunnen worden. Reisaltaren kunnen alle mogelijke vormen en maten hebben. De chicste exemplaren werden gemaakt met hout- of ivoorsnijwerk of belegd met bladgoud en je kunt je afvragen of die nu echt mee op reis werden genomen.

Maar bij Verwer hoeft er geen goud of ivoor meer aan te pas te komen. We leven in tijden van recycling, zaken hebben al een betekenis bij gebruik. Koffers, kisten en kasten zijn er om opengemaakt te worden en wie weet, kom je er een geheim tegen dat het waard is te weten. Je kunt het deksel natuurlijk openen en alleen in de spiegel kijken om te zien welke tekst er te lezen is, maar kijk je verder dan word je wederom met jezelf geconfronteerd in spiegelbeeld. Op die manier worden de teksten met hun verschillende entourages persoonlijk tot je gericht.

Het idee is uiterst eenvoudig dus er zijn veel variaties mogelijk. Dat maakt dat je als kunstenaar kritisch moet zijn in welke combinaties je maakt om jezelf en je kijkers niet te overvoeren. Er moet een balans zijn tussen tekst, letters en object. Met een simpele grap kom je als kunstenaar niet weg. Daarnaast maken de teksten de werken erg talig.

Wat dat betreft is
This is only an impression of a misleading reality een sleutelwerk. In een dergelijke tekst komen waarheid en realiteit bij elkaar en worden door elkaar gehaald. En zulks in een formeel lettertype in een kleine reiskoffer.

In andere werken in de serie vallen de zaken gevoelsmatig, qua tekst, kleur en lettertype prachtig op hun plaats en geven samen een nieuw karakter aan het object, zoals in
Today is your lucky day. In feite kan een dergelijk immer jeugdig, rood reiskoffertje met decente ruitjesbekleding niets anders bevatten dan een dergelijke vrolijke maar vergankelijke uitspraak.

En een eerstehulpkistje dat zijn inhoud prijsgeeft, pront op een statig sierlijke, houten console kan niets anders bieden dan
It’s all in your head. Verwer toont zich in deze betrekkelijk eenvoudige werken op haar best.

Naast deze spiegelzaken laat zij nog een klein aantal andere werken zien die de thematiek completeren. Zaken die stuk voor stuk met de waarheid van doen hebben. Maar, wat is waarheid?

Bertus Pieters


Blikvangen | Blessed beyond measure

Birgit Verwer Blikvangen

Villa d'Arte magazine

Villa d’ Arte magazine September 2013

villa d'arte Birgit Verwer_2013

villa d'arte Verwer 2013

Blikvangen | altaren


Birgit Verwer Blikvangen

Je hebt van die dagen, dan kom je een kunstenaar ineens overal tegen. Zo struikel ik deze  week dagelijks over de naam Birgit Verwer. Eerst tijdens RAW Art Fair als ambassadeur van Zomerexpo 2013/ Ja Natuurlijk waar zij een afval-altaar maakte. Ik zie ook dat ze werkt met Bob Smit Gallery en Livingstone Gallery. En vervolgens kom ik haar tegen bij Villa Zebra bij de tentoonstelling Ah wat Lief!
Interessant werk. Het verwondert en prikkelt. Terugkerende symbolen en thema’s als Christus, altaren, vossen, vlaggen zijn verwerkt in kunstwerken gemaakt van gebruikte materialen. Het wekt mijn interesse.
Verwer groeide op in een katholiek gezin en was als kind gefascineerd door Hollands beroemdste quizmaster, Willem Ruis. De rondrennende Ruis en de maniakale zucht van de deelnemers om te winnen, symboliseren onze hectische consumptiemaatschappij. Het leven als een spel waar in hoog tempo voorbij wordt gegaan aan de dingen die er écht toe doen. Als alle stokjes gevangen zijn, alle kluisjes geopend, alle vragen goed beantwoord, wat heb je dan gewonnen? Héb je eigenlijk echt iets gewonnen? Want al die moeite die we doen om te winnen in dit leven, die onuitputtelijke drang en behoefte aan meer en beter, laat die ene, prangendste vraag onbeantwoord, een vraag die we misschien liever niet stellen en weg-consumeren: komt na dit leven de échte hoofdprijs?

Interview Carine van Santen | Centraal Museum Utrecht

Interview Kunststof Radio by Carine van Santen of Kunststof Radio @ Centraal Museum Utrecht
DepARTmentSTORE by Gumbs
i.s.m. Zomerexpo | Stichting ArtWorlds

Birgit Verwer Kunststof Radio

Birgit Verwer Kunststof

Kölner Stadt - Anzeiger | Germany


Birgit Verwer Koln


DIE WELT | Germany


Birgit Verwer DIE WELT


MONOPOL | Magazin für Kunst und Leben | Germany

MONOPOL - Magazin für Kunst und Leben
DC Open September 2012

Birgit Verwer MonopolSH

Birgit Verwer Monopol SH1



Tableau Fine Art Magazine

Tableau Fine Arts Magazine
Stilstaand leven - Joke J. Hermsen
34ste Jaargang nr. 2 page 79
May- June 2012


Tableau

Tableau1

Artworks Amsterdam


Birgit Verwer Artworks


GREAT LI(F)E OR WASTE OF TIME? BUY TICKETS HERE – DO IT NOW!


When I was a little girl, I was fascinated by game shows on television. I watched grown ups play in a game show like their lives were at stake. My favorite was De Sterrenshow, with my host hero Willem Ruis running like a idiot from left to right the whole night, totally winding himself up, as if he was a participant himself who felt he was going to lose the game. During the show, Willem Ruis always shouted “stop the time!”. And to put it philosophically: Don’t we all want that? To stop the time?


What if life itself turned out to be a television game show? We want to win the things in life which are the most important to us. We want to control things, but sometimes you win, sometimes you lose, sometimes it can slip through your fingers (you almost had it all) and sometimes you just didn’t have a chance at all or you didn’t have enough time to win… And what would we be we winning? A prize? Some time-out? The assurance or comfort of an inevitable death? Is it an all-or-nothing game? Let’s play the game without limits, leaving all our fears behind and stop wasting any more of our precious time!


We spend our valuable time in life in a consumer society which is attracted to power, money, television, and religion, while at the same time countries are at war and people are dying of starvation. Yet, we possess an irrepressible “Disney-hunger”, a desire to live a great and successful life. The world spins so fast these days and the overload and the pressure of our consumer economy forces us to live by the clock. But what about our own individual inner time, our needs and our rhythms? Do we know and feel what we really need? When is it enough? When are we fulfilled? What can silence and stillness do for our mental and physical health, well-being, creativity, love and pleasure? What if your own inner time asks you to forget about clock time? Can we control time, or even better, buy ourselves (more) time somewhere?


Photography: Gerhard Zervaas
These works will be part of the ‘Stil Even’ exhibition at Stedelijk Museum Zwolle. ‘Stil Even’ will be on view from 9-04 till 28-08.

GONZO (circus)

Birgit Verwer GONZO




Lost Painters

Birgit Verwer RAW LP

Gisteren opende in Rotterdam 3 beurzen; de pers/vip preview van ArtRotterdam, Re:Rotterdam en RAW Art Fair. De ‘gewone’ ArtRotterdam is volgens de bekende formule, Re:Rotterdam heeft dit jaar een gigantisch pand afgehuurd en kunstenaars laten vullen, en RAW die vooral toegankelijk en hippe versie van de gewone beurs is.
Maar het meest opvallende bij RAW, is toch zeker de bovenverdieping. De bovenverdieping is een verduisterde ruimte waarin een mooie lading ruimtelijke werken staan die zacht worden aangelicht. Ik kan mij niet herinneren eerder een tentoonstelling in het duister gezien te hebben. En zeker niet van dit formaat.
Ergens is het natuurlijk effectbejag, de dramatiek van het theatrale licht op kunst die ineens in een heel ander licht wordt gezet. De vergelijking met de Efteling is niet geheel uit de lucht gegrepen. De tentoonstelling is een ervaring waarbij de autonomie van de werken ondergeschikt is aan de sfeer van de tentoonstelling. Die sfeer is echter, net als bij de Efteling, wel enorm scherp neergezet. Het klopt, de belichting is erg goed gedaan en sommige werken krijgen een heel mooie extra sfeer om zich heen. Zo wordt de Mutant van
 Yong-Ho Ji bijvoorbeeld in een lichte ruimte een raar ding, bij de RAW Art Fair wordt het een dreigend sinister object. En ineens lijkt dat heel vanzelfsprekend de intentie van de kunstenaar te zijn geweest. Natuurlijk moet even worden gezegd dat de kunstenaars/galeriehouders van de betreffende werken op de hoogte waren van de plannen en dus ingestemd hebben met de context van de werken.
Een onnederlandse tentoonstelling die bij sommigen wel gewaardeerd zal worden, door anderen niet. Ik ben voorstander. Natuurlijk zolang de kunstenaars daar mee instemmen. Het is in elk geval, een bijzondere ervaring die dat alleen al de entree meer dan waard is. En dan krijg je er nog gratis een leuke kunstbeurs bij.
(enig nadeel van dergelijke tentoonstellingen is dat het nauwelijks te fotograferen is, dat is anderzijds ook niet erg, want dit moet je zien in plaats van fotograferen).
Niek Hendrix
Birgit Verwer RAW EXPO 2
Untitled (In God We Trust), 2012

Birgit Verwer RAW LP2
Untitled (In God We Trust), 2012




Villa La Repubblica

Birgit Verwer VillaLaRepubblica

Birgit Verwer in Livingstone Gallery, Den Haag
door Villa La Repubblica op 6 oktober 2011

Bij iedere manier van leven hoort een moraliteit en bij iedere moraliteit hoort een commentaar. In de literatuur werden die commentaren van oudsher satires, fabels etc. En ook in de beeldende kunst is er door de eeuwen heen met een rijkdom van beelden en vormen commentaar geleverd op religie en moraliteit. Allegorieën en personificaties zijn daarbij altijd graag gebruikt. Zij kunnen alleen slagen wanneer het publiek die allegorieën en personificaties kan herkennen.
Herkennen is altijd al een spel geweest in de beeldende kunst. Birgit Verwer speelt dat spel. In haar tentoonstelling “Buy tickets here – Do it now!” in Livingstone gallery in Den Haag.

laat zij de kijker uitnodigen door een vos voor een “Great Li(f)e”, door twee kraaien voor een “Waste of Time” en voor een “Happy Ending” door een wild zwijn. Deze dieren zitten achter een balie, steeds als middelpunt van een allegorisch geheel. Alle drie de allegorieën ‘lezen’ gemakkelijk, zijn gemakkelijk herkenbaar. Verbanden worden makkelijk gelegd maar er worden ook makkelijk vragen opgeroepen. Waarbij de hoofdvraag zou kunnen zijn wat deze fabeldieren nu precies in de aanbieding hebben. Of hebben ze niets anders te bieden dan hun eigen fabelreputatie?
De fabeldieren hebben een soort oeroude herkenbaarheid voor de Europese kijker (dat mag ik althans hopen). Vossen, kraaien en zwijnen hebben altijd al in onze verbeelding rondgezworven. Ook het meubilair waarin zij gehuisvest zijn heeft een soort aanzien dat vertrouwd is omdat het sinds de 19de eeuw niet meer veranderd lijkt. En het zijn juist de ornamenten aan het meubilair die in “Great Li(f)e” en “Waste of Time” letterlijk meer reliëf geven aan de allegorie. Maar er zijn ook ‘modernere’ zaken op de toonbanken te zien als microfoons, knoppen en betaalautomaten. Het vreemde is dat deze zaken totaal niet anachronistisch aandoen, ze lijken zelfs ook vertrouwd ouderwets in het geheel. Ze lijken daardoor zelfs een soort tijdloosheid na te streven, alsof ze altijd al bij deze fabels hoorden.
Dat zegt ook iets over hoe deze zaken zijn opgebouwd door Verwer. Het opbouwen zal ongetwijfeld gepaard zijn gegaan met een hoop geboor, gehamer en gerommel. Maar als voorstelling zien zij er wat mij betreft schilderkunstig uit. Natuurlijk, het gaat niet om schilderijen. Maar de werken zijn met een fijn gevoel voor materiaal en stof opgebouwd. Zoals een schilder met verschillende soorten kwasten en penselen en verschillende verfstreken schildert, verft, borstelt, gladstrijkt en zo een werk opbouwt.
Neem het flodderige roodbruin van de opgezette vos boven de glimmende toonbank met het zakelijke knoppenpaneel in “Great Li(f)e” en de houten neogotische versieringen op de panelen van het kastje met daartussenin schemerend het plastic groen van de bierkratten. Ook het hele bovenwerk van die installatie heeft die afwisseling en die tegenstellingen als in een schilderij waarin de schilder de kleur en penseelvoering varieert en zo de zaak componeert. Of neem “Waste of Time” met de naargeestige wittige leegte met bladderende witte spijlen, glasscherven, het kil schijnende peertje en daarin de slordig zwart glanzende kraaien in wat overigens een bourgondisch geornamenteerd houten buffetkastje lijkt.
Dat alles gezegd hebbende, is een werk als “Untitled (Jacob’s ladder)” mij misschien toch liever. Het heeft de sculpturale kwaliteit dat het van alle kanten een bijzonder werk is, dat het compact is en dat het een individueel karakter heeft. Zeker, met zijn onschuldige kinderwagen en zijn leger van poppetjes met geweertjes heeft het werk ongetwijfeld een wat cynische ondertoon, maar dat doet niets af aan de kracht van het beeld zelf. De kinderwagen is nog van het ouderwetse type, met meanderende lijnen en een sierlijk kuipje waarin een baby zich als een prinsje rond kon laten rijden. Het ronde, meanderende en sierlijke staat in scherp contrast met de ‘bovenbouw’, de zakelijke, harde houten trap die omhoog leidt naar, tja, waar naartoe? Niettemin werkt het ding als een wonderlijke sculptuur met een prachtige innerlijke spanning die niet alleen door het gegeven (gewapende speelgoedpoppetjes op een kinderwagen) wordt veroorzaakt, maar ook door de opbouw van het ding zelf.

Een zelfde levend karakter met innerlijke spanningen en tegenstrijdigheden heeft “One out of Ten”.  Het kinderdriewielertje in dit werk is weer een oud model, als een archetype van alle kinderdriewielertjes. Dwars door het driewielertje loopt abrupt een metalen stang omhoog met een konijnenkop. Het hele ding heeft een karakter dat zich met alle kracht manifesteert door een grote megafoon. Het is zowel rank als lomp en onbeholpen, nog eens benadrukt door het lege stuurtje van het driewielertje. Verhoudingen maken dit werk.
En over verhoudingen gesproken, achter in de galerie  op scheenhoogte hangt nog een onopvallende grap. Niet meer dan een splinter van de tentoonstelling: een ouderwets schemerlampje dat een schaduw werpt in plaats van licht. Het zit dicht bij het stopcontact onder aan de muur, maar het heeft er niets aan want het heeft geen stekker.

Op een één of andere manier misschien toch een geruststellende afsluiting van een tentoonstelling die begint met een uitnodiging ten dansbij een driekeuzemenu.


Bertus Pieters



Den Haag Centraal

Den Haag Centraal
Egbert van Faassen
Friday 9 September 2011
Jaargang 5 - 226


Birgit Verwer media

Birgit Verwer tekst DHCS

EURART Project

Birgit Verwer Eurart

Artworks Amsterdam | interview

Interview Artworks Amsterdam 20 June 2011
ARTWORKS Birgit Verwer

Birgit Verwer’s vivacious sculptures employ ideas of ritual, religious iconography and the surface glitz of 80s game shows. Her work features found materials, from taxidermied foxes to mannequins, old furniture and toys. Artworks spoke to the 38-year-old about society’s hopes, dreams and fears – and why she found herself driving a stuffed hog along the highway…

Your work often uses found materials – how do you select them? I mainly use materials which already have a history and soul but were discarded. I’m always on the lookout and I’ve developed a kind of internal scanning device. I find the most beautiful things in dumpsters on the street, at second-hand shops, auctions, eBay and flea markets in The Netherlands and abroad. Usually I have a specific goal but I also find the best materials by serendipity.

What’s the best thing you’ve ever found? A stuffed hog! As I’ve been searching for the most peculiar things for years now, I know that a complete hog in the condition I found this one is a rarity. I found it 50 kilometers from The Hague and it was hilarious driving home with it on the back seat. The hog’s face was looking out of the window with its nose against the glass. All the car drivers were going completely mad, laughing and making gestures; entertainment on the highway!

What interests you about the idea of game shows? I watched television game shows when I was young and I was fascinated by all the adults who participated like their lives were at stake. For me it’s like a metaphor for life. We all want a great life, to be successful, be loved, we want to “win” the things in life which are the most important to you. For everybody there are different assumptions. The bizarre thing however is the grand and final prize, the end of life, the only thing we all really and truly have in common.

You’ve mentioned your Roman Catholic upbringing… does this inform your work? The Gothic Roman Catholic church I went to when I was young had the same attraction as the television game shows. For me it was another impressive show with stunning decor in which we were taught the word of God. Both worlds, the Roman Catholic church and the television shows were very convincing and impressive. It eases your mind and delays your (everyday) problems and gives you hope for (even) better days, a great and beautiful life or perhaps the things after life. In my work I challenge that, but also our values, our consumer society; our hopes, dreams and fears.

What interests you in ideas of ritual? Today’s society is mainly focused on the development of the brain, on knowledge. But the most important things in life are things far from the brain, like soul, creativity, love and pleasure. A lot of people however don’t live and act from their hearts but from their brain. They seem to live in fear. I’m fascinated by that fear aspect. We’ve learned so much and try to learn more but we still don’t have the answers to our ultimate life questions: what is the meaning of life? Why is it going to end? And what will happen after life? Rituals can be of great value to worship the beautiful things in life but it also gives a form to deal with life and life questions.

Can you name some artists that influence you? There are too many but to name two completely different artists, Johan Tahon and Erwin Wurm.

What’s a usual working day like for you? I usually start by inspecting five second-hand shops in The Hague and the dumpsters on the street along the way. Than I go to my studio in a former office building – it’s a huge space in which I can make a big mess when I need to. I open up all the windows, make coffee and put on my music at an intolerable level and than I start working until late. In the afternoon there’s always a moment that I lie on the floor for an hour to rest and contemplate.

What are you working on right now? The hog I told you about before is part of a new ticketshop which will be showing at my solo exhibition at Livingstone gallery in The Hague, opening at the 4th of September. The ticketshop is the fourth one in a series of ticketshops in which stuffed animals sell tickets – the animals in my works refer to Christian symbolism.

What about the messages, or texts in your work? The texts are about everything I question, it’s an open dialogue about us and our world.

What’s the most interesting reaction you’ve had to your work? That someone asked me to marry him and it was not my boyfriend!

If you couldn’t be an artist, what would you be? This is the one question you can ask everybody but not an artist.

What was the last record you bought? John Zorn, Masada.

Name your favourite book? My childhood fairytale book The Magic Lantern. It’s from the 1970s and translated into Dutch from Italian. The tales and especially the drawings in the book are still inspiring!

What is your most treasured possession? Speaks for itself: the choice of enjoying life now, and not yesterday or tomorrow.

Interview Artworks Amsterdam @
http://www.artworksamsterdam.nl/birgit-verwer/


Trendbeheer

Art Amsterdam 2011
Project Trendbeheer | For The Love of Money


Trendbeheer

Trendbeheer @ Art Amsterdam 2011
For The Love Of Money V
Bob Smit Gallery
Birgit Verwer


Website
Trendbeheer

FD

Article FD Persoonlijk
Art Amsterdam | Tikje provocerend


FD

Het Financieele Dagblad | FD Persoonlijk | Saturday 26 May 2011




Kunstbeeld.nl

Kunstbeeld

Nieuw op Art Amsterdam http://www.kunstbeeld.nl/00/kb/nl/0/nieuws/16297/Nieuw_op_Art_Amsterdam.html


Metropolis M

MetropolisM


Text http://www.metropolism.com/reviews/art-amsterdam-2011/


MetrpolisM NHB



Zubb

ZUBB Birgit Verwer

Text http://www.zubb.nl/kunst/304/great-life-what-are-you-waiting-for-birgit-verwer


What's up - Art Magazine 2011 nr. 8


Publication What’s up 2011_nr. 8 The art of glamour
Thanks to Jochem Rotteveel & Studio Beige