2011

Kunst doet goed | CBK Utrecht

kunstdoetgoed CBKU

Group exhibition ’Kunst doet goed’ from 29 November until 24 December 2011
Opening Sunday 27 November 16:00 hrs
CBK Utrecht & DepARTmentSTORE

Centrum Beeldende Kunst Utrecht
Plompetorengracht 4
3512 CC Utrecht






LINKED | Bink Vijf Hoog | The Hague


LINKED

BINK VIJF HOOG

Binckhorstlaan 36
(part of BINK36)
2516 BE The Hague




Villa La Repubblica

Birgit Verwer VillaLaRepubblica

Birgit Verwer in Livingstone Gallery, Den Haag
door Villa La Repubblica op 6 oktober 2011

Bij iedere manier van leven hoort een moraliteit en bij iedere moraliteit hoort een commentaar. In de literatuur werden die commentaren van oudsher satires, fabels etc. En ook in de beeldende kunst is er door de eeuwen heen met een rijkdom van beelden en vormen commentaar geleverd op religie en moraliteit. Allegorieën en personificaties zijn daarbij altijd graag gebruikt. Zij kunnen alleen slagen wanneer het publiek die allegorieën en personificaties kan herkennen.
Herkennen is altijd al een spel geweest in de beeldende kunst. Birgit Verwer speelt dat spel. In haar tentoonstelling “Buy tickets here – Do it now!” in Livingstone gallery in Den Haag.

laat zij de kijker uitnodigen door een vos voor een “Great Li(f)e”, door twee kraaien voor een “Waste of Time” en voor een “Happy Ending” door een wild zwijn. Deze dieren zitten achter een balie, steeds als middelpunt van een allegorisch geheel. Alle drie de allegorieën ‘lezen’ gemakkelijk, zijn gemakkelijk herkenbaar. Verbanden worden makkelijk gelegd maar er worden ook makkelijk vragen opgeroepen. Waarbij de hoofdvraag zou kunnen zijn wat deze fabeldieren nu precies in de aanbieding hebben. Of hebben ze niets anders te bieden dan hun eigen fabelreputatie?
De fabeldieren hebben een soort oeroude herkenbaarheid voor de Europese kijker (dat mag ik althans hopen). Vossen, kraaien en zwijnen hebben altijd al in onze verbeelding rondgezworven. Ook het meubilair waarin zij gehuisvest zijn heeft een soort aanzien dat vertrouwd is omdat het sinds de 19de eeuw niet meer veranderd lijkt. En het zijn juist de ornamenten aan het meubilair die in “Great Li(f)e” en “Waste of Time” letterlijk meer reliëf geven aan de allegorie. Maar er zijn ook ‘modernere’ zaken op de toonbanken te zien als microfoons, knoppen en betaalautomaten. Het vreemde is dat deze zaken totaal niet anachronistisch aandoen, ze lijken zelfs ook vertrouwd ouderwets in het geheel. Ze lijken daardoor zelfs een soort tijdloosheid na te streven, alsof ze altijd al bij deze fabels hoorden.
Dat zegt ook iets over hoe deze zaken zijn opgebouwd door Verwer. Het opbouwen zal ongetwijfeld gepaard zijn gegaan met een hoop geboor, gehamer en gerommel. Maar als voorstelling zien zij er wat mij betreft schilderkunstig uit. Natuurlijk, het gaat niet om schilderijen. Maar de werken zijn met een fijn gevoel voor materiaal en stof opgebouwd. Zoals een schilder met verschillende soorten kwasten en penselen en verschillende verfstreken schildert, verft, borstelt, gladstrijkt en zo een werk opbouwt.
Neem het flodderige roodbruin van de opgezette vos boven de glimmende toonbank met het zakelijke knoppenpaneel in “Great Li(f)e” en de houten neogotische versieringen op de panelen van het kastje met daartussenin schemerend het plastic groen van de bierkratten. Ook het hele bovenwerk van die installatie heeft die afwisseling en die tegenstellingen als in een schilderij waarin de schilder de kleur en penseelvoering varieert en zo de zaak componeert. Of neem “Waste of Time” met de naargeestige wittige leegte met bladderende witte spijlen, glasscherven, het kil schijnende peertje en daarin de slordig zwart glanzende kraaien in wat overigens een bourgondisch geornamenteerd houten buffetkastje lijkt.
Dat alles gezegd hebbende, is een werk als “Untitled (Jacob’s ladder)” mij misschien toch liever. Het heeft de sculpturale kwaliteit dat het van alle kanten een bijzonder werk is, dat het compact is en dat het een individueel karakter heeft. Zeker, met zijn onschuldige kinderwagen en zijn leger van poppetjes met geweertjes heeft het werk ongetwijfeld een wat cynische ondertoon, maar dat doet niets af aan de kracht van het beeld zelf. De kinderwagen is nog van het ouderwetse type, met meanderende lijnen en een sierlijk kuipje waarin een baby zich als een prinsje rond kon laten rijden. Het ronde, meanderende en sierlijke staat in scherp contrast met de ‘bovenbouw’, de zakelijke, harde houten trap die omhoog leidt naar, tja, waar naartoe? Niettemin werkt het ding als een wonderlijke sculptuur met een prachtige innerlijke spanning die niet alleen door het gegeven (gewapende speelgoedpoppetjes op een kinderwagen) wordt veroorzaakt, maar ook door de opbouw van het ding zelf.

Een zelfde levend karakter met innerlijke spanningen en tegenstrijdigheden heeft “One out of Ten”.  Het kinderdriewielertje in dit werk is weer een oud model, als een archetype van alle kinderdriewielertjes. Dwars door het driewielertje loopt abrupt een metalen stang omhoog met een konijnenkop. Het hele ding heeft een karakter dat zich met alle kracht manifesteert door een grote megafoon. Het is zowel rank als lomp en onbeholpen, nog eens benadrukt door het lege stuurtje van het driewielertje. Verhoudingen maken dit werk.
En over verhoudingen gesproken, achter in de galerie  op scheenhoogte hangt nog een onopvallende grap. Niet meer dan een splinter van de tentoonstelling: een ouderwets schemerlampje dat een schaduw werpt in plaats van licht. Het zit dicht bij het stopcontact onder aan de muur, maar het heeft er niets aan want het heeft geen stekker.

Op een één of andere manier misschien toch een geruststellende afsluiting van een tentoonstelling die begint met een uitnodiging ten dansbij een driekeuzemenu.


Bertus Pieters



Den Haag Centraal

Den Haag Centraal
Egbert van Faassen
Friday 9 September 2011
Jaargang 5 - 226


Birgit Verwer media

Birgit Verwer tekst DHCS

EURART Project

Birgit Verwer Eurart

BUY TICKETS HERE - DO IT NOW! | Livingstone gallery | The Hague

Solo exhibition from 4 September until 30 October 2011
Birgit Verwer Livingstone

Opening Sunday 4 September 2011 at 16:00 h
Birgit Verwer opening LS


Birgit Verwer
| BUY TICKETS HERE - DO IT NOW! | installations | presentation catalog ’BIRGIT VERWER, BUY TICKETS HERE - DO IT NOW!’

Günther Förg | windows to abstraction | aquarels and paintings

project- room |
Hugo Tieleman and Jan Wattjes | paintings


Livingstone gallery
Anna Paulownastraat 70 A/B
2518 BH The Hague
The Netherlands
T +31(0)70.3609428
F +31(0)70.3625877
livingstone@livingstonegallery.nl
www.livingstonegallery.nl

Open from Wednesday - Saturday from 12.00 - 17.00 hours,
the last Sunday of each month and by appointment




Catalog 'BIRGIT VERWER, BUY TICKETS HERE - DO IT NOW!'

Catalog
’BIRGIT VERWER, BUY TICKETS HERE - DO IT NOW!’
Presentation catalog: Sunday 4 September 2011 at 16:00 hrs.


Publisher : Livingstone editions, The Hague & Sebastian Brandl, Cologne, Germany | 2011
Text: Philip Peters, Bertus Pieters, Harald Uhr
Printing: Thoben Offset Nijmegen, Malden
Edition: 750
32 pages, full-colour
27 x 21 cm
Price:
15,-
ISBN/ EAN 978-90-75884-25-8
* Online bookshop:
Van Stockum boekverkopers

Catalog available @
*
Livingstone gallery, The Hague
*
Sebastian Brandl, Cologne, Germany

* Bookstore Van Stockum
Herengracht 60
2511 EJ The Hague
Tel: 070-3028110
Fax: 070-3028111
herengracht@vanstockum.nl
Opening hours:
Monday- Friday: 9.00 am - 6.00 pm
Thursday: late night shopping open till 8.00 pm
Saturday: 10.00 am - 5.00 pm


Birgit Verwer catalogue frontcoverBirgit Verwer catalogue backcover
Front / back cover catalog

Philip Peters | Essays

Philip Peters Birgit Verwer

Een installatie van drie werken: een eigentijds zinnenspel van Birgit Verwer

Wij mensen zijn autonome wezens, we nemen onze eigen beslissingen en we bepalen goeddeels ons eigen leven. Binnen de gegeven omstandigheden maken we onze eigen keuzes, daarin zijn we vrij.

Maar hoe vrij zijn we eigenlijk? Er is natuurlijk de discussie over nature vs nurture, over genetische aanleg en omgevingsfactoren en zelfs komt tegenwoordig het oude leerstuk van predestinatie of vrije wil weer om de hoek kijken.

Daarnaast – of in het verlengde daarvan – zijn er nog ander factoren die, vaak zonder dat we het in de gaten hebben, invloed uitoefenen op ons gedrag en de keuzes die we maken en een van de belangrijkste daarvan is propaganda, indoctrinatie dus, vanwege staat, geloof, sekte of welke andere groep dan ook waarin nadrukkelijk inbegrepen het multinationale bedrijfsleven en dus: reclame.

Op Art Amsterdam 2011 presenteerde Birgit Verwer in het kader van de speciale in de beurs opgenomen tentoonstelling No Holds Barred een installatie die bestond uit drie ook autonoom functionerende maar voor deze gelegenheid bij elkaar gebrachte elementen.

Twee daarvan, links en rechts opgesteld, zijn een soort loketten, vervaardigd uit delen van ouderwetse houten kasten, half gesloopte sponningen met en zonder vensters en nog wat ongeregeld hout. De loketten zijn dus goeddeels opgebouwd uit objet trouvées die betere tijden hebben gekend. In de eigenlijke loketruimte, waar de kaartjes worden verkocht proberen personages uit het dierenrijk de beschouwer te verlokken tot het kopen van die toegangsbewijzen. Maar waar zouden die ons eigenlijk naartoe brengen? Daarvan wordt een hint gegeven door grote letters op de daken van de staketsels. Op de ene staat
great LI E, op de ander WASTE OF TIME.

De loketten spreken de taal van propaganda en verleiding maar verraden tegelijkertijd een soort bedrog: hier worden knollen voor citroenen verkocht – en aan de andere kant ook weer niet, want voor wie wil lezen wordt dat bedrog niet verhuld. Wie wil er nu tijdverspilling kopen? Wie gaat een plek binnen waar hem een prachtig leven wordt beloofd waarin door het wegvallen van één letter het leven tot een leugen is geworden?

Toch gebeurt dat kennelijk, anders zouden deze loketten niet bestaan en hoewel ze er gesjochten uitzien wordt er ook gebruik gemaakt van eigentijdse technologie: toetsenborden en pinautomaten. 

Een andere ‘ingang’ wordt geleverd door de personages die de loketten bemannen en ons kaartjes willen aansmeren om daarmee onze tijd te verspillen of ons leven tot een leugen te maken. In het eerste geval roept een kraai iets in een microfoon en als we denken in termen van fabels – waarin aan dieren immers menselijke eigenschappen worden toegeschreven – is de zwarte kraai niet bepaald een erg verleidelijke verschijning, hij wordt geassocieerd met duisternis en dood (niet voor niets werd een doodgraver tot voor kort ook wel ‘kraai’ genoemd). Het lijkt dus niet aan te bevelen om hier een kaartje te kopen om je tijd mee te verspillen, want die verspilling zou wel eens letterlijk kunnen worden opgevat en eindigen met de dood. 

In het tweede loket staat een vos, vanouds de charmante oplichter, de verleider die zich al flemend in het kippenhok praat om daar alle kippen de nek om te draaien. Hier probeert hij ons zo ver te krijgen dat we niet alleen vrijwillig dat kippenhok ingaan, maar er nog voor betalen ook. Het restant van de kast die de toonbank vormt heeft nepgotische spitsbogen, wat verwijst naar religieuze propaganda en de vos staat op twee op elkaar gestapelde dozen bier, die door het lege midden van de kast zichtbaar zijn en eens te meer de dubbelzinnige bedoelingen weerspiegelen. En als de vos de passie preekt…

Het lijkt misschien wat simplistisch, dat iemand in deze sjofele reclame zou trappen, maar uit talloze proeven en studies blijkt dat je onder bepaalde omstandigheden mensen zo ongeveer alles kunt laten doen wat ze ‘bij hun volle verstand’ (dat wil zeggen: niet beïnvloed door subliminale of zelfs eenduidiger vectoren) nooit zouden doen. De resultaten van staats- en  religieuze propaganda zien we iedere dag om ons heen, vooral via de massamedia – het beeld is verleidelijker en verwarrender en onbetrouwbaarder dan ooit – en de tegenstellingen tussen fundamentalisten van allerlei snit lijken, wereldwijd, steeds grimmiger te worden. We kunnen nauwelijks staande houden dat wij als enigen niet onder de invloed staan van wervende en meningsvormende boodschappen – er is geen reden om dat aan te nemen, iedereen probeert tot zingeving te komen en dat gebeurt altijd op een cultureel en anderszins bepaalde set normen en waarden.

Met andere woorden: in de praktijk is misschien wel iedereen zo onnozel om zich door de ideologieën van dit of dat loket te laten leiden, we hebben de kaartjes allang gekocht, we zijn al ‘binnen’.

En daar worden we geconfronteerd met een verontrustende verschijning, die in eerste instantie ook wel eventjes de lachlust opwekt vanwege het ‘doorzichtige’ gebruik van pop-art achtige modellen, maar bij nadere beschouwing een uitstekende reden blijkt om nooit kaartjes te kopen om naar binnen te gaan.
Op een verrijdbaar metalen staketsel is een soort nepraket gemonteerd, waarin een naakte vrouw – een paspop – een automatisch vuurwapen bedient of op het punt staat te bedienen. Achter haar aan zweven een soort vleugels van dollarbiljetten, de waarde waar het hier kennelijk om gaat: dit is de godin van de verleiding van het materiële dat in laatste instantie tot de ultieme tijdverspilling leidt, we worden straks gewoon allemaal doodgeschoten. 


Aan de andere kant is de pop ook niet meer wat ze geweest is: ze heeft geen handen meer en het zal dus niet makkelijk zijn om het wapen te hanteren. Er blijft een flauwe hoop, dat dit hele tableau alleen een opvoering is om ons te waarschuwen voor de gevolgen van te veel goedgelovigheid, het bezwijken voor goedkope verleiding, een moralistische fabel, een soort Elcerlyc.

Philip Peters



Artworks Amsterdam | interview

Interview Artworks Amsterdam 20 June 2011
ARTWORKS Birgit Verwer

Birgit Verwer’s vivacious sculptures employ ideas of ritual, religious iconography and the surface glitz of 80s game shows. Her work features found materials, from taxidermied foxes to mannequins, old furniture and toys. Artworks spoke to the 38-year-old about society’s hopes, dreams and fears – and why she found herself driving a stuffed hog along the highway…

Your work often uses found materials – how do you select them? I mainly use materials which already have a history and soul but were discarded. I’m always on the lookout and I’ve developed a kind of internal scanning device. I find the most beautiful things in dumpsters on the street, at second-hand shops, auctions, eBay and flea markets in The Netherlands and abroad. Usually I have a specific goal but I also find the best materials by serendipity.

What’s the best thing you’ve ever found? A stuffed hog! As I’ve been searching for the most peculiar things for years now, I know that a complete hog in the condition I found this one is a rarity. I found it 50 kilometers from The Hague and it was hilarious driving home with it on the back seat. The hog’s face was looking out of the window with its nose against the glass. All the car drivers were going completely mad, laughing and making gestures; entertainment on the highway!

What interests you about the idea of game shows? I watched television game shows when I was young and I was fascinated by all the adults who participated like their lives were at stake. For me it’s like a metaphor for life. We all want a great life, to be successful, be loved, we want to “win” the things in life which are the most important to you. For everybody there are different assumptions. The bizarre thing however is the grand and final prize, the end of life, the only thing we all really and truly have in common.

You’ve mentioned your Roman Catholic upbringing… does this inform your work? The Gothic Roman Catholic church I went to when I was young had the same attraction as the television game shows. For me it was another impressive show with stunning decor in which we were taught the word of God. Both worlds, the Roman Catholic church and the television shows were very convincing and impressive. It eases your mind and delays your (everyday) problems and gives you hope for (even) better days, a great and beautiful life or perhaps the things after life. In my work I challenge that, but also our values, our consumer society; our hopes, dreams and fears.

What interests you in ideas of ritual? Today’s society is mainly focused on the development of the brain, on knowledge. But the most important things in life are things far from the brain, like soul, creativity, love and pleasure. A lot of people however don’t live and act from their hearts but from their brain. They seem to live in fear. I’m fascinated by that fear aspect. We’ve learned so much and try to learn more but we still don’t have the answers to our ultimate life questions: what is the meaning of life? Why is it going to end? And what will happen after life? Rituals can be of great value to worship the beautiful things in life but it also gives a form to deal with life and life questions.

Can you name some artists that influence you? There are too many but to name two completely different artists, Johan Tahon and Erwin Wurm.

What’s a usual working day like for you? I usually start by inspecting five second-hand shops in The Hague and the dumpsters on the street along the way. Than I go to my studio in a former office building – it’s a huge space in which I can make a big mess when I need to. I open up all the windows, make coffee and put on my music at an intolerable level and than I start working until late. In the afternoon there’s always a moment that I lie on the floor for an hour to rest and contemplate.

What are you working on right now? The hog I told you about before is part of a new ticketshop which will be showing at my solo exhibition at Livingstone gallery in The Hague, opening at the 4th of September. The ticketshop is the fourth one in a series of ticketshops in which stuffed animals sell tickets – the animals in my works refer to Christian symbolism.

What about the messages, or texts in your work? The texts are about everything I question, it’s an open dialogue about us and our world.

What’s the most interesting reaction you’ve had to your work? That someone asked me to marry him and it was not my boyfriend!

If you couldn’t be an artist, what would you be? This is the one question you can ask everybody but not an artist.

What was the last record you bought? John Zorn, Masada.

Name your favourite book? My childhood fairytale book The Magic Lantern. It’s from the 1970s and translated into Dutch from Italian. The tales and especially the drawings in the book are still inspiring!

What is your most treasured possession? Speaks for itself: the choice of enjoying life now, and not yesterday or tomorrow.

Interview Artworks Amsterdam @
http://www.artworksamsterdam.nl/birgit-verwer/


Trendbeheer

Art Amsterdam 2011
Project Trendbeheer | For The Love of Money


Trendbeheer

Trendbeheer @ Art Amsterdam 2011
For The Love Of Money V
Bob Smit Gallery
Birgit Verwer


Website
Trendbeheer

FD

Article FD Persoonlijk
Art Amsterdam | Tikje provocerend


FD

Het Financieele Dagblad | FD Persoonlijk | Saturday 26 May 2011




Kunstbeeld.nl

Kunstbeeld

Nieuw op Art Amsterdam http://www.kunstbeeld.nl/00/kb/nl/0/nieuws/16297/Nieuw_op_Art_Amsterdam.html


Metropolis M

MetropolisM


Text http://www.metropolism.com/reviews/art-amsterdam-2011/


MetrpolisM NHB



Art Amsterdam | Winner solo project space 'No Holds Barred'


Winner solo project space ’No Holds Barred’ @ Art Amsterdam 2011
GREAT LI(F)E or WASTE OF TIME?!

Birgit Verwer solo Art Amsterdam

Birgit Verwer Art Amsterdam 2011
Art Amsterdam | RAI
11 - 15 May 2011

GREAT LI(F)E OR WASTE OF TIME? | Livingstone gallery | NO HOLDS BARRED - solo show | booth 208
Livingstone 20 years | Livingstone gallery | group show | booth 036
Bob Smit gallery | group show | booth 007
We Like Art! | Bob Smit gallery | group show | entrance - ground floor

ArtAmsterdamNoHoldsBarred
* ’Palpitation’ (detail) | 2011 | installation | 200 x 107 x 78 cm | photo: Gerhard Zervaas

website Art Amsterdam 2011




GOING NUCLEAR | Sebastian Brandl | Cologne | Germany


Maulwurf Verwer_Brandl 2011
GOING NUCLEAR
Raquel Maulwurf (drawings), Birgit Verwer (installations)

Opening exhibition Friday 8 April 2011 at 19:00 Hrs
Exhibition 9 April - 28 May 2011
Special opening hours Wednesday 13 April 2011, 18:00 - 21:00 Hrs

Sebastian Brandl

Brüsseler Str. 4
50674 Cologne
Germany
T +49 (0)221.222 99 793
F +49 (0)221.222 99 792
M +49 (0)178.925 2198
www.sebastianbrandl.com

Opening hours:
Tu-Fr 13-18 Hrs
Sa 12-16 Hrs
and by appointment


Keulen 2011-14

Raquel Maulwurf / Birgit Verwer
GOING NUCLEAR


Under the highly topical appearing title ’Going Nuclear’ the exhibition brings together works by two young artists living in the Netherlands. But the focus of the exhibition is not the still fragile situation of the damaged nuclear power plant in Japan, although, of course, it is nowadays nearly impossible to ignore this fact in light of this. In this synopsis, that had been arranged way beforehand of this worst-case scenario, the focus concentrates rather on fundamental thoughts about the Condition Humaine. Achievements of the supposedly progressive civilizing process, be it a blessing or a curse, are provided in a creative and joyful way.

Raquel Maulwurf, who lives now in Amsterdam was born in 1975 in Madrid and finished her studies 1997 in Arnhem. With seductively beautiful, monumental charcoal drawings, the artist captures the bright light, that spotlights at times our dance on a volcano, on large museum board. The references made in these images are all too familiar: war zones, debris fields, anti-aircraft fire and hails of bombs on large cities are vivid scenarios of the human destruction. There are those ’lightning incidents’, to refer here to a concept of the philosopher Peter Sloterdijk, in which the world loses its colour. Obviously, it results from an incessant urge of man to destroy itself, his species and its environment.

With her black and white series on various topics Maulwurf transforms her way of world exploration towards a self-questioning. The manically drawing process goes however hand in hand with the exploration of her own destructive potentiality. Hence in this artistic act the white cardboard base mutates - taken to extreme - into a battlefield. A clear statement is, contrary to the general expectation, therefore, initially not given. For the current exhibition Raquel Maulwurf selected works from the series ’Going Nuclear’ which she started in 2008 and which show the well-known eerily beautiful, but above all nightmarish images of nuclear tests at various places in the world. With the Mururoa and Bikini Atoll in the Pacific, or Semipalatinsk in today’s Kazakhstan extinguished places are designated, which can no longer be visited by man much less inhabited. Only the traditional pictures tell more of their presence.

Also
Birgit Verwer, born in 1972 and living in The Hague, puts the question of what the human mind is capable of in the centre of her artistic work. In her sculptural collages fragments of reality are represented, appropriated, incorporated, invented, manipulated and distorted. Here, the medium is less important than the urgency of the matter. This is to emphasize that we should revise the use of our symbols, values and models in a self-contained, critical and creative way linked with the invitation for an open dialogue about our world and about us. Knowledge, power and subjectivity of man are to be debated.

The logic of the systems and the universal context of delusion should be confronted in a pointed way and space for open human interaction should be claimed. For the gallery space in Cologne Birgit Verwer created another version of her ticket counters. A collage of disposed pieces of furniture, in which two stuffed foxes, representing the two souls in our hearts, offer tickets for misplaced priorities. The fact that we humans cannot live without illusions and therefore willingly content ourselves with simulacra is testified by another installation (
Three Two One, 2011) which represents an automobile, such as children piece together with utensils of the home furnishings. In this kind of vehicle they make long journeys to the most remote corners of the world without getting anywhere. Obviously there is always a margin between form, an essence and a reality to correspond. Error and truth can just not be completely separated from each other.

So, how far could we enter into an age and understanding of the world, doing without myths, ideologies and illusions, and consequently without general truths that are relevant to us? Raquel Maulwurf and Birgit Verwer do not avoid those particular questions. The common characteristic of the two artists is the formal and sovereign way of articulating of their commitment, which at the same time means a radical rejection of the belief in progress and
its affirmative ideology.


Harald Uhr






Zubb

ZUBB Birgit Verwer

Text http://www.zubb.nl/kunst/304/great-life-what-are-you-waiting-for-birgit-verwer


Motel Mozaique | Rotterdam


Motel Mozaique
Friday 8 & Saturday 9 April 2011 from 11:00 - 04:00 hrs

Rotterdamse Schouwburg
Schouwburgplein 25
3012 CL Rotterdam


motel mozaique

Birgit Verwer Motel Mozaique 2011

Birgit Verwer Motel Mozaique 2011-2


Thanks to CBK Rotterdam



PULSE Contemporary Art Fair New York | USA


PULSE New York 3 - 6 March 2011 PULSEwebsite2011

PULSE-2011
What are you waiting for @ PULSE New York 2011




Thanks to Stroom, The Hague

Attraction of the opposites | Cucosa | Rotterdam







What's up - Art Magazine 2011 nr. 8


Publication What’s up 2011_nr. 8 The art of glamour
Thanks to Jochem Rotteveel & Studio Beige